قرآن مجید - سوره الاعلی

به نام خداوند بخشنده مهربان

منزه شمار نام پروردگار بلندمرتبه ات را! (۱)

همان خداوندى که آفرید و منظم کرد، (۲)

و همان که اندازه گیرى کرد و هدایت نمود، (۳)

و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد، (۴)

سپس آن را خشک و تیره قرار داد! (۵)

ما بزودى (قرآن را) بر تو مى خوانیم و هرگز فراموش نخواهى کرد، (۶)

مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را مى داند! (۷)

و ما تو را براى انجام هر کار خیر آماده مى کنیم! (۸)

پس تذکر ده اگر تذکر مفید باشد! (۹)

و بزودى کسى که از خدا مى ترسد متذکر مى شود. (۱۰)

اما بدبخت ترین افراد از آن دورى مى گزیند، (۱۱)

همان کسى که در آتش بزرگ وارد مى شود، (۱۲)

سپس در آن آتش نه مى میرد و نه زنده مى شود! (۱۳)

به یقین کسى که پاکى جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد. (۱۴)

و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند! (۱۵)

ولى شما زندگى دنیا را مقدم مى دارید، (۱۶)

در حالى که آخرت بهتر و پایدارتر است! (۱۷)

این دستورها در کتب آسمانى پیشین (نیز) آمده است، (۱۸)

در کتب ابراهیم و موسى. (۱۹)