قرآن مجید - سوره المطففین

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

واى بر کم فروشان! (۱)

آنان که وقتى براى خود پیمانه مى کنند، حق خود را بطور کامل مى گیرند; (۲)

اما هنگامى که مى خواهند براى دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم مى گذارند! (۳)

آیا آنها گمان نمى کنند که برانگیخته مى شوند، (۴)

در روزى بزرگ; (۵)

روزى که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان مى ایستند. (۶)

چنین نیست که آنها (درباره قیامت) مى پندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجین » است! (۷)

تو چه مى دانى «سجین » چیست؟ (۸)

نامه اى است رقم زده شده و سرنوشتى است حتمى! (۹)

واى در آن روز بر تکذیب کنندگان! (۱۰)

همانها که روز جزا را انکار مى کنند. (۱۱)

تنها کسى آن را انکار مى کند که متجاوز و گنهکار است! (۱۲)

(همان کسى که) وقتى آیات ما بر او خوانده مى شود مى گوید: «این افسانه هاى پیشینیان است!; س ذللّه (۱۳)

چنین نیست که آنها مى پندارند، بلکه اعمالشان چون زنگارى بر دلهایشان نشسته است! (۱۴)

چنین نیست که مى پندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند! (۱۵)

سپس آنها به یقین وارد دوزخ مى شوند! (۱۶)

بعد به آنها گفته مى شود: «این همان چیزى است که آن را انکار مى کردید!» (۱۷)

چنان نیست که آنها (درباره معاد) مى پندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیین » است! (۱۸)

و تو چه مى دانى «علیین » چیست! (۱۹)

نامه اى است رقم خورده و سرنوشتى است قطعى، (۲۰)

که مقربان شاهد آنند! (۲۱)

مسلما نیکان در انواع نعمت اند: (۲۲)

بر تختهاى زیباى بهشتى تکیه کرده و (به زیباییهاى بهشت) مى نگرند! (۲۳)

در چهره هایشان طراوت و نشاط نعمت را مى بینى و مى شناسى! (۲۴)

آنها از شراب (طهور) زلال دست نخورده و سربسته اى سیراب مى شوند! (۲۵)

مهرى که بر آن نهاده شده از مشک است; و در این نعمتهاى بهشتى راغبان باید بر یکدیگر پیشى گیرند! (۲۶)

این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم » است، (۲۷)

همان چشمه اى که مقربان از آن مى نوشند. (۲۸)

بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان مى خندیدند، (۲۹)

و هنگامى که از کنارشان مى گذشتند آنان را با اشاره تمسخر مى کردند، (۳۰)

و چون به سوى خانواده خود بازمى گشتند مسرور و خندان بودند، (۳۱)

و هنگامى که آنها را مى دیدند مى گفتند: «اینها گمراهانند!» (۳۲)

در حالى که هرگز مامور مراقبت و متکفل آنان ( مؤمنان) نبودند! (۳۳)

ولى امروز مؤمنان به کفار مى خندند، (۳۴)

در حالى که بر تختهاى آراسته بهشتى نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) مى نگرند! (۳۵)

آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟! (۳۶)