قرآن مجید - سوره التکویر

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود، (۱)

و در آن هنگام که ستارگان بى فروغ شوند، (۲)

و در آن هنگام که کوه ها به حرکت درآیند، (۳)

و در آن هنگام که باارزش ترین اموال به دست فراموشى سپرده شود، (۴)

و در آن هنگام که وحوش جمع شوند، (۵)

و در آن هنگام که دریاها برافروخته شوند، (۶)

و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد، (۷)

و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤال شود: (۸)

به کدامین گناه کشته شدند؟! (۹)

و در آن هنگام که نامه هاى اعمال گشوده شود، (۱۰)

و در آن هنگام که پرده از روى آسمان برگرفته شود، (۱۱)

و در آن هنگام که دوزخ شعله ور گردد، (۱۲)

و در آن هنگام که بهشت نزدیک شود، (۱۳)

(آرى در آن هنگام) هر کس مى داند چه چیزى را آماده کرده است! (۱۴)

سوگند به ستارگانى که بازمى گردند، (۱۵)

حرکت مى کنند و از دیده ها پنهان مى شوند، (۱۶)

و قسم به شب، هنگامى که پشت کند و به آخر رسد، (۱۷)

و به صبح، هنگامى که تنفس کند، (۱۸)

که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگوارى است ( جبرئیل امین) (۱۹)

که صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش، مقام والائى دارد! (۲۰)

در آسمانها مورد اطاعت (فرشتگان) و امین است! (۲۱)

و مصاحب شما ( پیامبر) دیوانه نیست! (۲۲)

او (جبرئیل) را در افق روشن دیده است! (۲۳)

و او نسبت به آنچه از طریق وحى دریافت داشته بخل ندارد! (۲۴)

این (قرآن) گفته شیطان رجیم نیست! (۲۵)

پس به کجا مى روید؟! (۲۶)

این قرآن چیزى جز تذکرى براى جهانیان نیست، (۲۷)

براى کسى از شما که بخواهد راه مستقیم در پیش گیرد! (۲۸)

و شما اراده نمى کنید مگر اینکه خداوند -پروردگار جهانیان- اراده کند و بخواهد! (۲۹)