قرآن مجید - سوره الجن

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

بگو: به من وحى شده است که جمعى از جن به سخنانم گوش فراداده اند، سپس گفته اند: «ما قرآن عجیبى شنیده ایم... (۱)

که به راه راست هدایت مى کند، پس ما به آن ایمان آورده ایم و هرگز کسى را شریک پروردگارمان قرارنمى دهیم! (۲)

و اینکه بلند است مقام باعظمت پروردگار ما، و او هرگز براى خود همسر و فرزندى انتخاب نکرده است! (۳)

و اینکه سفیه ما (ابلیس) درباره خداوند سخنان ناروا مى گفت! (۴)

و اینکه ما گمان مى کردیم که انس و جن هرگز بر خدا دروغ نمى بندند! (۵)

و اینکه مردانى از بشر به مردانى از جن پناه مى بردند، و آنها سبب افزایش گمراهى و طغیانشان مى شدند! (۶)

و اینکه آنها گمان کردند -همان گونه که شما گمان مى کردید- که خداوند هرگز کسى را (به نبوت )مبعوث نمى کند! (۷)

و اینکه ما آسمان را جستجو کردیم و همه را پر از محافظان قوى و تیرهاى شهاب یافتیم! (۸)

و اینکه ما پیش از این به استراق سمع در آسمانها مى نشستیم; اما اکنون هر کس بخواهد استراق سمع کند، شهابى را در کمین خود مى یابد! (۹)

و اینکه (با این اوضاع) ما نمى دانیم آیا اراده شرى درباره اهل زمین شده یا پروردگارشان خواسته است آنان را هدایت کند؟! (۱۰)

و اینکه در میان ما، افرادى صالح و افرادى غیر صالحند; و ما گروه هاى متفاوتى هستیم! (۱۱)

و اینکه ما یقین داریم هرگز نمى توانیم بر اراده خداوند در زمین غالب شویم و نمى توانیم از (پنجه قدرت) او بگریزیم! (۱۲)

و اینکه ما هنگامى که هدایت قرآن را شنیدیم به آن ایمان آوردیم; و هر کس به پروردگارش ایمان بیاورد، نه از نقصان مى ترسد و نه از ظلم! (۱۳)

و اینکه گروهى از ما مسلمان و گروهى ظالمند; هر کس اسلام را اختیار کند راه راست را برگزیده است، (۱۴)

و اما ظالمان آتشگیره و هیزم دوزخند! (۱۵)

و اینکه اگر آنها ( جن و انس) در راه (ایمان) استقامت ورزند، با آب فراوان سیرابشان مى کنیم! (۱۶)

هدف این است که ما آنها را با این نعمت فراوان بیازماییم; و هر کس از یاد پروردگارش روى گرداند، او را به عذاب شدید و فزاینده اى گرفتار مى سازد! (۱۷)

و اینکه مساجد از آن خداست، پس هیچ کس را با خدا نخوانید! (۱۸)

و اینکه هنگامى که بنده خدا ( محمد (ص)) به عبادت برمى خاست و او را مى خواند، گروهى پیرامون او بشدت ازدحام مى کردند!» (۱۹)

بگو: «من تنها پروردگارم را مى خوانم و هیچ کس را شریک او قرار نمى دهم!» (۲۰)

بگو: «من مالک زیان و هدایتى براى شما نیستم!» (۲۱)

بگو: «(اگر من نیز بر خلاف فرمانش رفتار کنم) هیچ کس مرا در برابر او حمایت نمى کند و پناهگاهى جز او نمى یابم; (۲۲)

تنها وظیفه من ابلاغ از سوى خدا و رساندن رسالات اوست; و هر کس نافرمانى خدا و رسولش کند، آتش دوزخ از آن اوست و جاودانه در آن مى مانند! (۲۳)

(این کار شکنى کفار همچنان ادامه مى یابد) تا آنچه را به آنها وعده داده شده ببینند; آنگاه مى دانند چه کسى یاورش ضعیفتر و جمعیتش کمتر است! (۲۴)

بگو: «من نمى دانم آنچه به شما وعده داده شده نزدیک است یا پروردگارم زمانى براى آن قرارمى دهد؟! (۲۵)

داناى غیب اوست و هیچ کس را بر اسرار غیبش آگاه نمى سازد، (۲۶)

مگر رسولانى که آنان را برگزیده و مراقبینى از پیش رو و پشت سر براى آنها قرار مى دهد... (۲۷)

تا بداند پیامبرانش رسالتهاى پروردگارشان را ابلاغ کرده اند; و او به آنچه نزد آنهاست احاطه دارد و همه چیز را احصار کرده است!» (۲۸)