مهمترین موانع آرامش همسران

به راستی مهمترین موانع آرامش همسران کدام هستند ؟

برای داشتن سعادت و آرامش مطلوب در زندگی زناشویی ، ارتباط سالم و سازنده میان زن ومرد ، نیاز اصلی است و حرف اول را می زند ، اما در بعضی موارد از ارتباطات زناشویی موانعی بر سر راه قرار می گیرد که البته رفع آنها تنها به خود همسران بستگی دارد و کاملاً دو طرفه است ، در این بخش به بیان و بررسی برخی از آنها می پردازیم :

- سخت گیری

سخت گیری در خانواده مصادیق مختلفی دارد ، از جمله آنها می توان به بهانه گیری در امور خانه اشاره کرد ، تجربه ثابت کرده است که این عمل جز ناراحتی خود و دلسردی همسر نتیجه ای در بر نخواهد داشت ، صفت سخت گیری جزئی از منفی نگری است که از نظر اخلاق مذموم شمرده شده است ، زیرا زمینه را برای رشد سایر اختلافات و ناسازگاری ها فراهم می کند ، در گفتار و کردار آدمی همواره عیوب و نقایصی وجود دارد ، هر اندازه انسان منفی نگرتر باشد ، از زمینه موجود برای بهانه گیری ، بیشتر بهره می جوید.

- سخنان فتنه انگیز

یکی از مهم ترین عوامل اختلاف بین زن و شوهر این است که یکی یا هر دو خوبی های مرد و زن دیگری را به رخ هم بکشد ، این گونه مقایسه های نا به جا فتنه انگیزی بزرگی در زندگی ایجاد خواهد کرد و جز تلخی و سردی کانون خانواده نتیجه ای به دنبال نخواهد داشت.

- تعصب و بی اعتمادی

گاهی در اثر عوامل مختلفی از قبیل علاقه افراطی و یا بدبینی ، ممکن است زن یا مرد نسبت به هم حساسیت بی مورد پیدا کنند ، به طوری که در حفظ و پاکدامنی هم دچار وسواس و سخت گیری بی جا شوند ، این گونه رفتارها و کنترل های افراطی زمینه روانی را برای سقوط انسان به سمت فساد و بی قیدی فراهم می کند ، زیرا روح انسان در برابر فشار ، عکس العمل نشان می دهد و شانه خالی می کند.

- ترشرویی

درست است کسی که ناراحتی و خستگی روحی دارد ، ناخود آگاه آثار آن در چهره اش نمودارمی شود ، ولی انتقال ناراحتی مسائل بیرون از منزل به همسر و یا بالعکس در ارتباط همسران مانع بزرگی در حفظ آرامش و سکون خانواده خواهد بود.

- ناسزا گویی

این عمل اگر برای روابط بیگانه شایسته نباشد ، در مورد زن و شوهر به مراتب ناشایست تر است ، زیرا آن ها می خواهند عمری با صمیمیت در کنار هم زندگی کنند ، در روابط زناشویی اگر گاهی کدورتی پیش آمد ، نباید با کلمات تند و ناشایست بر آتش قهر آن دامن زد ، باید مواظب بود که سخنی از دهن پریده نشود که بعداً موجب خجالت و شرمساری از طرف مقابل گردد ، به طور کلی اخلاق در کلام ، یکی از پشتوانه های تضمین کننده روابط زن و مرد به شمار می رود.

- اهانت

خداوند توهین و آزار یکدیگر را اعلام جنگ با خود به حساب آورده است ، آزار زبان بدترین آزارهاست ، زن و شوهر در سایه ازدواج از ارتباطی پیوسته برخوردار می شوند و لذا برای حفظ حرمت همدیگر باید کاملاً مواظب باشند که مبادا جمله ای از زبان جاری شود که باعث آزار دیگری شود ، سرزنش ، تهمت ، دشنام و شماتت ، هر کدام موجب آزار دیگری می شود؛ که آرامش و سلامت زندگی را به هم می ریزد.

- خودخواهی

گاهی خودخواهی و خود برتر بینی ، اختلافات بزرگ و موانع سختی را در ارتباط با همسر ایجاد می کند ، گاه مرد می خواهد بزرگی و تسلط خود را بر زن ثابت کند ، گاهی نیز زن به واسطه جمال و هنری که دارد ، یا به دلیل هر برتری دیگری که در خود احساس می کند ، بر همسر خود فخر می فروشد ، در هرصورت روابط زناشویی سالم به هیچ وجه در چنین فضایی ممکن نخواهد بود.

- چشم و هم چشمی

بر خلاف آن چه در تفکر عرف جا افتاده است ، این مسئله هم از جانب زن و هم از سوی مرد پیش می آید ، تنها نتیجه این اخلاق ، ایجاد اختلافات زناشویی است ، در صورتی که راه پیشگیری از این بیماری خیلی آسان تر است ، اگر در روابط با همسر طبق نظریه بزرگان ، به تمام تجملات و چشم و هم چشمی ها و اسراف ها پشت پا بزنید ، نتایج نیکوی آن را خواهید دید.

- لجاجت

یکی دیگر از شاخه های منیت ، لجاجت است ، خطر این رذیله به حدی بزرگ است که می تواند اساس زندگی را مختل کند ، کسانی هستند که اگر حق را ببینند زیر بار آن نمی روند ، حاضرند سنگی بر سر آنان بیاید ، آتشی آنها را بسوزاند ، اما زیر بار نروند ، از جمله چیزهایی که نمی گذارد همسران بر دل هم حکومت کنند ، لجاجت است ، اگر در شرایطی قرار می گیرید که نمی توانید از نظر خود کوتاه بیایید ، برای درمان مساله ، خود را وادار به رفتارخلاف آن کنید ، در وهله اول برای شما سخت است ، اما به مرور برایتان عادت می شود ، یادتان باشد انسان می تواند تغییر کند و خصوصیات خود را کمال بخشد.

- توقعات بی جا

زندگی زناشویی میدان مشترک کمال زن و مرد محسوب می شود ، بنابراین برای داشتن آرامش و رضایت از زندگی ، باید میزان خواسته ها و انتظارات زن و مرد از هم متناسب با قدرت و توان طرف مقابل باشد ، در غیر این صورت فشار های روانی بر زندگی حاکم می شود و روابط خانوادگی دچار اختلال می گردد.

- انتقاد ناپذیری

همیشه روانشناسان و بزرگان روحیه انتقاد پذیری را تأیید می کنند ، خطر انتقاد ناپذیری ، این است که محبت میان زن و شوهر را کمرنگ می سازد و حس لجاجت را در آنان تقویت می کند.

- نا سپاسی

طبع انسان طوری است که وقتی در نعمت واقع شود ، سپاسگذاری نمی کند و هنگام مصیبت و سختی ، صبر و شکیبایی را از دست می دهد ، این صفت اخلاقی ناپسند در محیط خانواده نیز بروز می کند و می تواند از سوی هر کدام از زن یا مرد ، آشکار شود ، به گونه ای که زحمات و محبت های طرف مقابل را درک نکرده و یا برای آن اهمیتی قائل نشود ، این برخورد به مرور زمان اختلال شدیدی در روابط همسران ایجاد می کند.

- سوء تفاهم

در سخن گفتن باید روشی را در پیش گرفت که از بروز سوء تفاهم جلوگیری شود ، چه بسا اتفاق می افتد که گفته ها با شنیده ها همخوانی ندارد ، چیزی که میگوئیم غیر از چیزی است که طرف مقابل از آن می فهمد ، برخی افراد به جهت دارا بودن روحیه ای خاص ، برای دچار شدن به سوء تفاهم به شدّت آماده اند و ذهن آنها از هر سخنی ، برداشتی نا مطلوب دارد ، این افراد از خوش بینی بی بهره اند و حفظ روابط با آن ها بسیار دشواراست ، برخی روان شناسان عامل اصلی اختلافات زناشویی را سوء تفاهم می دانند ، آنها معتقدند ریشه اصلی مشکلات زناشویی این است که دو طرف ، به درستی به مقاصد حقیقی هم پی نمی برند ، بنابراین همسران باید ازگمان های بی اساس ، تعبیر و تفسیرهای منفی و وسواس های فکری خودداری کنند تا آسیبی به روابط زناشویی شان وارد نشود.

- خشم و عدم کنترل آن

تردیدی نیست که خشم و عصبانیت در سلامت جسمی و روحی انسان آثاری بسیار ویرانگر دارد و بیماری های مهمّی را به دنبال می آورد ، از بعد اجتماعی نیز مشکلات جدی در روابط با دیگران ایجاد می کند و از محبوبیت و صمیمیت انسان می کاهد ، در آموزش های گوناگون توصیه شده که در حال خشم ، تصمیم نگیریم و برای کاهش این حالت ، تغییر موقعیت بدهیم ، مثلاً اگر ایستاده ایم ، بنشینیم و … اگر یکی از زوجین فردی عصبی است ، طرف دیگر باید بکوشد با درک موقعیت ، از تحریک عصبانیت او خودداری کند و با سکوت و خویشتنداری ، او را در کنترل هیجان عصبی خویش یاری کند ، بعد از فروکش کردن خشم ، می توان در یک فرصت مناسب با همسر خود به گفتگو پرداخت و او را از تکرار این گونه برخوردها بر حذر داشت.

- زندگی دیگران را به رخ همسر کشیدن

برخی همسران پیوسته زندگی دیگران را به رخ همسر می کشند و با این وسیله او را تحقیر می کنند ، زن و شوهر موظفند برای حفظ روابط صمیمانه و مهر آمیز ، یک بار و برای همیشه دست از مقایسه های ویرانگر بردارند و به این وسیله ، موجبات آزردگی یا تحقیر طرف مقابل را فراهم نیاورند ، گاه این نوع مقایسه ها به خانواده های زن و شوهر نیز کشیده می شود و هر یک از دو طرف ، خانواده و بستگان خود را با بستگان طرف مقابل مقایسه می کند و امکانات و امتیازات آن ها را به رخ همسر می کشد ، این نوع جرو بحث ها به کشمکش و درگیری می انجامد ، در حقیقت این گونه رفتارها از ضعف های شخصیتی دو طرف حکایت می کند و نشان می دهد که این قبیل افراد هنوز به رشد و بلوغ فکری و روحی لازم نرسیده و راه و رسم زندگی مشترک را نیاموخته اند.

- بیان گلایه ها

در یک ارتباط سالم گلایه ها و دلخوری ها و رضایت ها و خشنودی ها نیز به طور مناسب مطرح می شود ، بعضی افراد تا سر صحبت باز می شود ، حتماً چند گلایه و انتقاد در آستین دارند که طرف مقابل را با طرح آن ها آزار می دهند ، طرح گلایه هر چند در جای خود لازم است ، اما نباید در بیان آنها زیاده روی کرد ، در بیان گلایه باید موقع شناس بود و فرصت مناسبی را برای این کار در نظر گرفت ، زمانی که مرد خسته و آزرده از راه می رسد ، یا زن به کار ظریفی مشغول است ، زمان مناسبی برای بیان ناراحتی یا شکایت نیست.

- جر و بحث

یکی از مسائل اساسی در حفظ ارتباط ، پرهیز از جر و بحث و جدال های تند بر سر مسائل گوناگون و گاه کم اهمیت است ، این گونه بحث ها آثاری مخرّب بر روابط انسانی بر جای می گذارد و موجب دور شدن از هم و دلخوری و رنجش خاطر همسران می شود ، به این ترتیب روز به روز از میزان تفاهم آنها کاسته می شود ، اغلب زن یا شوهر نظری را ابراز می کند و با پافشاری ، قصد تحمیل آن را بر دیگری دارد ، هر چند آن نظر ممکن است دقیق و درست نباشد ، طرف مقابل هم برای فرار از این تحمیل ، با تمام وجود در برابر آن موضع می گیرد ، اینجاست که دامنه حمله و دفاع گسترده تر می شود و کار به مشاجره لفظی می کشد ، تجربه نشان داده در همه این موارد ، معمولاً جدال بر سر حق و باطل نیست ، بلکه بر سر خود و به کرسی نشاندن حرف خود است ، بنابراین کسانی که با آفت خودخواهی در مبارزه اند ، از وارد شدن به این جدال ها می پرهیزند.