اگر شما هم با فرزند نوجوان یا جوان خود دچار مسائلی شده اید ، برای حل به موقع این مسائل می توانید این راه کارهای ساده و عملی را به کار ببرید :
در جامعه امروزی ، والدین به دلیل مشغله کاری و فکری فرصتی را برای صحبت کردن با نوجوانان و جوانان خود در نظر نمی گیرند و این خود باعث دوری فرزندان از خانواده می شود.
بسیار دیده شده است که نوجوانان و جوانان از خانواده و والدین خود دوری کرده و سعی می کنند با دوستان خود گفت وگو کرده و از آنها کمک بگیرند.
علی اصغر اصغرنژاد ، دکترای روان شناسی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ، در این باره می گوید :
در ابتدا باید در مورد خصوصیات و شخصیت یک پسر و یا دختر نوجوان بحث کرد ، معمولاً زمانی که دختر و یا پسر در سن نوجوانی قرار می گیرد ، در آنها تغییرات جسمی و عاطفی ایجاد شده و آنها از این تغییر احساس شرم و حیا و حتی ناامنی می کنند ، آنها با خود فکر می کنند که مانند بزرگترها و یا پدر و مادر خود ، قدرت بیان نداشته و نمی توانند با خانواده خود ارتباط برقرار کنند و ترجیح می دهند سکوت کنند ، در نتیجه زمانی که نوجوانی نتواند با خانواده ارتباط برقرار کند ، پس نمی تواند نیازهایش را ابراز کند.
البته باید والدین بدانند که نوجوانان و جوانان در بعضی از مسایل خصوصی مانند بلوغ ، کنجکاوی های جنسی و یا رابطه با جنس مخالف ، به دلیل شرم و حیا نمی توانند با والدین خود درمیان بگذارند و در این موارد با دوستان و یا از طریق اینترنت به جواب سؤال های خود می رسند و نباید در این شرایط اصرار کرد.
هشت راهکار برای ارتباط والدین با فرزندان خود :
۱- صبور باشید و به حرف های فرزندان گوش کنید
بسیاری از والدین زمانی که فرزندشان با آن ها شروع به صحبت کردن می کند ، سریع عصبانی شده و یا اصلاً حرف های نوجوان را گوش نمی کنند و به آنها فرصت حرف زدن نمی دهند ، زمانی که نوجوان در حال درد و دل کردن و یا صحبت کردن درباره یک رویداد مهمی که برای او اتفاق افتاده است می باشند ، والدین ، خودشان را با کارهای دیگر مشغول می کنند ، این عمل باعث می شود که به فرزندان خود بی احترامی کرده و آنها از ادامه صحبت پشیمان شوند.
۲- نصیحت نکنید
معمولاً جوانان از نصیحت کردن و تحمیل کردن نظرات والدین متنفرند.
۳- به او مسئولیت دهید
بعضی از پدر و مادرها معمولاً علاقه ای به اینکه به فرزندان خود مسئولیت بدهند را ندارند و حتی نمی گذارند فرزندان آنها از مشکلات خانوادگی آگاه باشند ، البته این روش بسیار اشتباه است ، زیرا در این مواقع فرزندانی پرورش می دهند که اصلاً زیر بار مسؤولیت نرفته و در آینده به مشکل بر می خورند.
۴- زود قضاوت نکنید
زمانی که فرزندان با والدین و خانواده خود شروع به صحبت کردن می کنند ، سریع موضع گیری کرده و پیش داوری می کنند ، مثلاً جوانی در مورد صحنه دعوا صحبت می کند ، به صراحت می گویند : « مقصر تو بودی » ، این قضاوت نادرست باعث می شود که فرزند آنها دیگر برای صحبت کردن به سراغ آنها نرود.
۵- برای صحبت کردن با فرزندان ، زمان مشخصی تعیین نکنید
والدین زمانی که حس کردند فرزند آنها ناراحت است و احتیاج دارد با آنها حرف بزند ، باب گفت وگو را باز کنند و آن را به وقت دیگر موکول نکنند.
۶- زمانی را برای بودن با نوجوان ( یا جوان ) خود اختصاص دهید
والدین باید زمانی را برای جوان یا نوجوان خود در نظر بگیرند ، مثلاً در روزهای تعطیل و یا اگر فرصتی برایشان پیش آمد ، فرزندان را به کافی شاپ ، سینما و یا رستوران ببرید.
۷- فرزندان را سرزنش نکنید
وقتی فرزند شما در حال درد و دل کردن با شما است ، نگویید : « حقته ! من که بهت گفته بودم » ، زیرا این کلمه باعث می شود که بین شما جدایی بیاندازد و فرزندان شما هیچ وقت با والدین خود درد و دل نکنند.
۸- با او صمیمی باشید و رسمی حرف نزنید
در این مواقع زمانی که والدین با فرزندان خود صحبت می کنند ، از کلمه « شما » اصلاً استفاده نکنند و با او صمیمی باشند تا فرزند آنها بتواند راحت تر حرف های خود را بزند و احساس صمیمیت کند.
منبع : هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی
بازگشت به لیست مطالب آموزشی روانشناسی
کامروا و پیروز باشید
علی نوروزی