ازدواج و عشق

ازدواج درست و پایدار ، ازدواجی است که زوجین از آن احساس رضایت و خوشبختی کنند ، ازدواجی است که اساسش بر ستون محکم عشق بنا شده باشد ، نه آن که پایه های عظیم آن روی موجی از هوس ها و خیال های خام گذاشته شود و نام آن را عشق بپندارند.

عشق ، نیاز برتر انسان است ، ولی کدام عشق ؟ عشق حقیقی یا عشق مجازی ؟ عشق راستین و حقیقی که حکمران و فرمانروای آن قوه عقل است ، یا عشق دروغین و شهوانی که حاکم آن قدرت غریزه جنسی و پیروی از هوا و هوس است ؟

هیچ چیز مانند کلمه عشق ، خیال انگیز نیست ، در بین کلمات ، لفظ عشق شاید از معدود کلماتی باشد که این همه تعبیرات مختلف و ضد و تقیض در مورد آن شده است ، گاهی آن را ستوده اند ، مانند گوته ، شاعر نامی آلمان ، که می گوید : عشق ، افسر زندگی و سعادت جاودانی است.

گاهی تیرهای زبان و قلم را به سوی آن پرتاب کردند و آن را مورد نکوهش قرار دادند ، مانند کارلایل که بی پروا در مورد عشق سخن رانده و گفته است : عشق ، تنها یک جنون نیست ، بلکه ترکیبی است از چند جنون !

معناهای زیادی برای عشق بیان کرده اند ، عشق از نگاه برخی ، کشش و جاذبه نیرومند و خارق العاده میان دو موجود جاندار یا بی جان است ، عشق و علاقه ای که انسان به جمادات دارد از خودخواهی او ناشی می گردد ؛ بدین معنا که انسان اشیاء را برای آن می خواهد که فدای آسایس خود بکند.

عشق و علاقه مفرط بین زوجین ، بدین شکل است که هر یک از آنها سعادت و آسایش دیگری را می طلبد و از گذشت و ایثار درباره دیگری لذت می برند ، این نوع عشق ، در مسیر یک هدف عالی و ارزنده است که هیچ چیز بالاتر از آن تصور نمی شود ؛ زیرا قدرت نوآوری و خلاقیت آن به حدی است که به راحتی می تواند هر مانع و مشکلی را تحت الشعاع خود قرار دهد و به سرعت همه موانع را در مسیر تکامل پشت سر بگذارد.

منظور ما از ازدواج درست و پایدار ، همین عشق است ، تمام ستایش های شاعران ، عارفان ، نویسندگان و ... از لفظ عشق نیز به سبب همین نیروی عظیم و خلاقیت بی نظیر و اعجاب انگیز عشق است.

عشق از نگاه بعضی ، جاذبه و کشش نیرومند و قوی میان دو شخص است که به واسطه آن ، دو فرد به سوی گناه و آلودگی و سقوط در لجنزار فحشا سوق داده می شوند ، اگر منظور از عشق این معنا باشد ، هر چه در مذمت و نکوهش او گفته شود کم است ، اگر منظور از عشق ، نیرو و جاذبه دیوانه کننده و مخرب حاکم حقیقی بدن ، یعنی عقل باشد ، هر چه در مذمت او بگوییم کم است.

میان این دو نوع عشق ، تفاوت بسیار از زمین تا آسمان است ، عشق از نگاه نخست ، انسان را به هدفی عالی می رساند و حلال مشکلات و برطرف کننده نقصان ها و نارسایی ها در نظام خانواده و اجتماع است ، عشق از نگاه دوم ، انسان را از مرز شرف و عزّت و انسانیت به ته دره های گمراهی و عصیان سوق می دهد.

عشق در نگاه اول ، عشقی راستین و حقیقی است و در آن خدعه و نیرنگ برای رسیدن به هدف شومی همانند وصل نیست ، ولی در عشق دروغین و مجازی انواع حیله ها و نیرنگ ها به کار می رود و عاشق ، فردی متظاهر و دروغگو است که در لفافه زیبای لفظ عشق می خواهد به وصال معشوق برسد و بس.

در نگاه اول ، عاشق تا آخرین لحظات زندگی به پای معشوق می سوزد و می گدازد و به او وفادار است ؛ زیرا او عاشق حقیقی است ، این عشق تنها داروی شفابخش و التیام دهنده ضعف ها و کمبودها و نارسایی هایی است که معمولا در نظام خانواده پیش می آید ، می باشد و هدایت کننده انسان به سوی سعادت و بهروزی است ، ولی در نگاه دوم، برعکس است ، نقطه آغاز و ابتدای این عشق ، یک بوسه است و نقطه آخر این عشق ، وصل و کام دل برگرفتن از معشوق ، عاشق مجازی همین که به معشوق دست یافت و غریزه جنسی خود را اشباع ساخت ، دیگر نه عاشق و نه معشوقی.

امروزه جوانانی خام و ناپخته ای دیده می شوند که مدام دم از شور عشق و عاشقی خود می زنند و خود را یگانه عاشق و دلباخته روزگار می دانند و می گویند هر سری که در او عشق نیست باید در بازار کدو فروشان در معرض فروش قرار داد ، ولی غافل از عشق حقیقی هستند ، عشق در نگاه اول ، نتیجه و ثمر نیکو دارد ، ولی در نگاه دوم ، نتیجه و ثمره اش بعد از رسیدن به وصال بر ملا خواهد شد و کار به رسوایی خواهد کشید.

ناپلئون سوم عاشق و دلباخته دوشیزه ای زیبا بود که در حسن و دلبری یکتا بود ، ناپلئون با او ازدواج کرد ، درباریان فرانسه با این پیوند زناشویی موافق نبودند ، ناپلئون که به سختی دلش در گرو جمال و قامت رعنای دلداده و معشوق خویش بود ، به آنان توجهی نکرد و گفت :

من زنی را دوست می دارم و بر سایر زن های ناشناسی که مقصود شماست ، مقدم می دارم ، ناپلئون هنگامی که از وصل معشوق بهره مند گردید و کام دل از دلداده خویش برگرفت ، طولی نکشید که آتش عشق او به سردی گرایید و زندگی شیرنیش به تلخی مبدل گشت ، او شب ها کلاهی نمدین بر سر می نهاد و از در نهانی کاخ خارج می شد و به دیدار معشوقه ای دیگر که در انتظارش بود می رفت ، زن زیبای ناپلئون که گول عشق دروغین او را خورده بود ، در کاخ سلطنتی می سوخت و چاره ای جز ساختن نداشت.

لفظ عشق ، لفظی است که افراد هوسران و شهوت پرست برای رسیدن به مقصد شوم و پلید خود به این لفظ متوسل می شوند و لفظ زیبای عشق را پلی برای رسیدن به معشوق قرار می دهند.

عشق های مجازی با آمیزش جنسی خاموش می شود ، اگر بنیان محکم زندگی بر این نوع عشق بنا شود ، هر لحظه باید انتظار فروریختن ساختمان ازدواج را کشید ، تنها عشقی که ضامن بقای نظام خانواده و ایجاد مهر و محبت بیش تر در خانه می شود ، عشق حقیقی است.