این نیز بگذرد

بزرگی درعالم خواب دید که کسی به او می‌گوید : فردا به فلان حمام برو و کار روزانه‌ی حمامی را از نزدیک نظاره کن... دو شب این خواب را دید و توجه نکرد، ولی فردای شب سوم که خواب دید به آن حمام مراجعه کرد.

دید حمامی با زحمت زیاد و در هوای گرم از فاصله‌ی دور برای گرم کردن آب حمام هیزم می‌آورد و استراحت را بر خود حرام کرده است. به نزدیک حمامی رفت وگفت: کار بسیار سختی داری، در هوای گرم هیزم‌ها را از مسافت دوری می‌آوری و... حمامی گفت : این نیز بگذرد...

یکسال گذشت.. برای بار دوم همان خواب را دید و دوباره به همان حمام مراجعه کرد و دید آن مرد شغلش عوض شده و در داخل حمام از مشتری‌ها پول می‌گیرد.مرد وارد حمام شد و گفت : یک سال پیش که آمدم کار بسیار سختی داشتی ولی اکنون کار راحت‌تری داری، حمامی گفت : این نیز بگذرد...

دوسال بعد هم خواب دید، این بار زودتر به محل حمام رفت، ولی مرد حمامی را ندید وقتی جویا شد گفتند: او دیگر حمامی نیست در بازار تیمچه‌ای (پاساژی) دارد و یکی از معتمدین بزرگ است. به بازار رفت و آن مرد را دید گفت: خدا را شکر که تا چندی پیش حمامی بودی ولی اکنون می‌بینم معتمد بازار و صاحب تیمچه ای شده‌ای، حمامی گفت: این نیز بگذرد...

مرد تعجب کرد گفت: دوست من ، کار و موقعیت خوبی داری، چرا بگذرد؟

چندی که گذشت این بار خود به دیدن بازاری رفت، ولی او آن جا نبود! مردم گفتند: پادشاه فرد مورد اعتمادی را برای خزانه داری خود می‌خواسته، ولی بهتر از این مرد کسی را پیدا نکرد و او در مدتی کم نزدیک‌ترین وزیر پادشاه شد و چون پادشاه او را امین می‌دانست وصیت کرد که پس از مرگش او را جانشینش قرار دهند، کمی بعد از وصیت، پادشاه فوت کرد، اکنون او پادشاه است.

مرد به کاخ پادشاهی رفت واز نزدیک شاهد کارهای حمامی قبلی و پادشاه فعلی بود، جلو رفت خود را معرفی کرد و گفت: خدا را شکر که تو را در مقام بلند پادشاهی می‌بینم.. پادشاه فعلی و حمامی قبلی گفت: این نیز بگذرد...

مرد شگفت‌زده شد وگفت : از مقام پادشاهی بالاتر چه می‌خواهی که باید بگذرد؟! ولی مرد سفر بعدی که به دربار پادشاهی مراجعه کرد. گفتند: پادشاه مرده است.. ناراحت شد به گورستان رفت تا عرض ادبی کرده باشد.. مشاهده کرد بر روی سنگ قبری که در زمان حیاتش آماده نموده حک کرده و نوشته است..

این نیز بگذرد ...

هم موسم بهار طرب خیز بگــــــــذرد

هم فصل ناملایم پایــیــز بگــــــــــذرد

گر نا ملایمی به تو کرد از قـضــــــــا

خود را مسـاز رنجه که این نیز بگذرد