حکایتی کوتاه و آموزنده :
زمانی کزروس به کوروش بزرگ گفت چرا از غنیمت های جنگی چیزی را برای خود بر نمی داری و همه را به سربازانت می بخشی ؟!
کوروش گفت اگر غنیمت های جنگی را نمی بخشیدیم الان دارایی من چقدر بود ؟ گزروس عددی را با معیار آن زمان گفت.
کوروش کبیر یکی از سربازانش را صدا زد و گفت برو به مردم بگو کوروش برای امری به مقداری پول و طلا نیاز دارد.
سرباز در بین مردم جار زد و سخن کوروش را به گوششان رسانید.
مردم هرچه در توان داشتند برای کوروش فرستادند. وقتی که مال های گرد آوری شده را حساب کردند ، از آنچه کزروس انتظار داشت بسیار بیشتر بود.
کوروش بزرگ رو به کزروس کرد و گفت : ثروت من اینجاست ... اگر آنها را پیش خود نگه داشته بودم ، همیشه باید نگران آنها بودم، زمانی که ثروت در اختیار توست و مردم از آن بی بهره اند مثل این می ماند که تو نگهبان پول هایی هستی که مبادا کسی آن را ببرد ...
جهت اطلاع : کوروش دوم ( کوروش بزرگ یا کوروش کبیر، که کورش هم نوشته میشود )، بنیانگذار و نخستین شاه شاهنشاهی هخامنشی بود که به مدت سی سال، در بین سالهای ۵۵۹ تا ۵۲۹ پیش از میلاد، بر نواحی گستردهای از آسیا حکومت میکرد.
لقب های دیگر این فرمانروای عادل و دوست داشتنی : شاه بزرگ ، شاه شاهان ، شاه پارس ، شاه انشان ، شاه ماد ، شاه توانا ، شاه بابل ، شاه لیدیه ، شاه سومر و اکد ، شاه سرزمینها ، شاه چهارگوشهٔ جهان و .... بوده است
کامروا و پیروز باشید
علی نوروزی