همه ما می دانیم که در حمله اعراب به ایران چه پیش آمد و ... اما چرا زبان ما پارسی باقی ماند و مثل کشورهای اطراف عربی نشد؟
به راستی چرا مصری ها عرب شدن ولی ایرانی ها نه !!!؟
به نقل از محمد حسنین هیکل ، روزنامه نگار و نویسنده مشهور مصری در مصاحبه خبری ، یکی از علل مهم که ما پارسیان عرب نشدیم ، فرهنگ غنی ما و وجود فردوسی ها و مردمی فهیم بوده که از این فرهنگ پاسداری کرده اند.
بله.. ما هم اگر فردوسی را نمی داشتیم امروز همانند مردمان مصر و سوریه و اردن و فلسطین و عراق و حبشه و بسیاری از مردمان دیگر ، عرب زبان می شدیم ؛ اینها هیچ کدامین شان عرب نبودند ؛ زور شمشیر و نداشتن فردوسی ها آنان را عرب زبان کرد ؛ اما ما عرب زبان نشدیم ، نه برای اینکه شمشیری در کار نبود ؛ و نه برای اینکه به گناه فارسی گویی زبان را از دهان بیرون نمی کشیدند که می کشیدند ؛ تنها برای اینکه ما فردوسی را داشتیم و دیگران نداشتند.
فردوسی می گوید : برای مردمی که در راستای خوارشماری ( عجم ، یعنی کند زبان ) نامیده می شدند ، من با این رزم نامه ی ملی که به پارسی سره سرودم ، شناسنامه ی ملی اش را نوشتم و به دست تاریخ سپردم ... ؛ و درست می گوید ؛ بدون فردوسی امروز کجا بودیم و با چه زبانی سخن می گفتیم ؟
جهان کرده ام از سخن چون بهشت
ازین بــیـش تخم سخن کس نکشت
بنــــاهای آباد گــردد خــراب
ز بـــاران و از تــابـش آفـتاب
بسی افکندم از نظم کـاخی بلند
که از بـاد و بـاران نیـابد گزند
نمیرم ، ازین پس ، که من زنده ام
که تــخم ســخـن را پــراگـنده ام

منبع : سایت تاریخ ما
مرور بقیه مطالب جالب ایران شناسی
کامروا و پیروز باشید
علی نوروزی