نام علمی : Tamarindus indica

تمبر هندی که از Tamaria Hindi مشتق شده و به معنای میوه هندی می باشد ، تمبر هندی درختی است بلند که منشا آن از هند و آفریقای شمالی بوده است ، ولی امروزه در بیشتر مناطق گرمسیر دنیا پرورش می یابد .

برگ های آن متناوب و مرکب شامل ۱۰ تا ۲۰ جفت برگچه فشرده و نزدیک بهم است ، گل های آن به رنگ زرد مایل به قرمز و به شکل خوشه در انتهای ساقه ظاهر می شود .

میوه آن شبیه باقلا به شکل غلاف و نیام و با کمی خمیدگی است ، این غلاف به طول ۱۰ سانتیمتر می باشد که در آن بین ۳ تا ۱۰ دانه قرار دارد .

برای تهیه تمبر هندی ها ، میوه ها را شکافته و قسمت گوشت دار آنها را با هسته بیرون آورده و خشک می کنند .

خشک کردن تمبر هندی طرق مختلفی دارد و در هر منطقه فرق می کند ، مثلا در جزایر آنتیل قسمت گوشت دار آن را در ظرف بزرگی که دارای شربت غلیظی در حال جوش است وارد می کنند تا شربت در منافذ میوه نفوذ کرده و آن را حل کند .

قسمت گوشت دار میوه دارای کمی قند و پکتین و همچنین اسید سیتریک ، اسید مالیک ، تارتارات و اسید پتاسیم می باشد .

در پوست درخت تمبر هندی مقداری تانن وجود دارد ، سرشاخه های جوان و سبز این درخت دارای مقدار زیادی ویتامین های گروه B می باشد.

تمبر هندی از نظر طب قدیم ایران سرد و خشک است .

۱) خوردن تمبر هندی باعث پائین آمدن تب می شود .

۲) به هضم غذا کمک می کند .

۳) تمبر هندی خنک کننده بدن است .

۴) برای رفع تشنگی مفید است .

۵) دل بهم خوردگی و تهوع را برطرف می کند .

۶) پوست تمبر هندی قابض و رفع کننده اسهال است .

۷) بهترین طریقه استفاده از تمبر هندی این است که این ماده را در آب خیس کنید و سپس آن را صاف کرده و با نبات بخورید .

۸) دم کرده تمبر هندی نیز اثر ملین دارد ، برای تهیه دم کرده ، یک قاشق غذا خوری تمبر هندی را با نیم لیتر آب جوش مخلوط کرده و به مدت یک ساعت بگذارید بماند ، سپس این دم کرده را در طول روز مصرف کنید .

۹) تمبر هندی را بپزید و ضماد از آن درست کنید ، این ضماد را روی ورم و قسمت های دردناک بدن بگذارید .

تمبر هندی برای ریه و طحال خوب نیست و در اشخاصی که ریه و طحال ضعیف دارند ، ممکن است تولید اشکال کند .

اینگونه اشخاص بهتر است که تمبر هندی را با کتیرا و یا خشخاش بخورند .