نام علمی : Lens culinaris medic

عدس یکی از حبوبات است که از قدیم الایام در اکثر نقاط دنیا کشت می شده است ، گیاه شناسان اعتقاد دارند که عدس حتی قبل از تاریخ نیز وجود داشته است .

عدس از نظر مقدار پروتئین بسیار غنی است و در بین گیاهان فقط لوبیای سویا بیشتر از عدس پروتئین دارد .

عدس گیاهی است یک ساله که ارتفاع آن بیش از ۳۰ سانتیمتر نیست ، برگ های آن دارای ۶ تا ۱۴ برگچه می باشد که در انتهای آن پیچک قرار دارد ، گل های عدس رنگ سفید و دارای رگه هایی به رنگ بنفش است ، میوه آن غلاف کوچکی است و معمولا در هر غلاف ۱ تا ۳ عدس وجود دارد .

عدس دو نوع است :

۱) عدس رسمی که دانه آن گرد و نسبتا درشت است و رنگ آن سبز مایل به زرد است .

۲) عدس ریز یا عدس قرمز که دانه های آن ریز و به رنگ قرمز می باشد .

عدس منبع غنی پروتئین و ویتامین های گروه B می باشد .

مواد موجود در ۱۰۰ گرم عدس بقرار زیر است :

انرژی - ۳۴۰ کالری

پروتئین - ۲۵ گرم

چربی - ۱ گرم

مواد نشاسته ای - ۶۰ گرم

کلسیم - ۸۰ میلی گرم

فسفر - ۳۸۰ میلی گرم

آهن - ۷ میلی گرم

پتاسیم - ۸ میلی گرم

ویتامین آ - ۶۰۰ واحد بین المللی

ویتامین ب ۱ - ۰/۴ میلی گرم

ویتامین ب۲ - ۰/۲ میلی گرم

ویتامین ب ۳ - ۲ میلی گرم

آرسنیک - ۱ میلی گرم

عدس از نظر طب قدیم ایران معتدل و خشک است و مانند دیگر گیاهان پوست و دانه آن دارای اثرات متضاد یکدیگر می باشد ، یعنی پوست عدس گرم و خود عدس قابض است ، به عبارت دیگر پوست آن ملین و مغز آن ضد اسهال می باشد .

عدس یک غذای کامل است و انرژی لازم را برای کارهای بدنی برای انسان تامین می کند .

عدس دارای خواص زیر است :

۱) عدس زیاد کننده ترشحات شیر است و مادران شیرده حتما باید از آن استفاده کنند .

۲) عدس را در کنید و روی پوست ملتهب بگذارید ، التهاب را برطرف می کند .

۳) برای درمان زخم های دهان و گلو و دیفتری عدس را پخته و آب آن را غرغره کنید .

۴) برای تقویت معده و برطرف کردن گاز معده عدس پخته را با سرکه میل کنید .

۵) آش عدس با روغن بادام برای دوران نقاهت بهترین غذاست.

۶) پماد عدس با سرکه برای ترک دست و پا که به علت سرما عارض شده سودمند است .

۷) عدس را می توان بعنوان مسهل هم مصرف کرد ، چون دارای لعاب زیادی است که در درمان ناراحتی های روده نیز موثر است .

۸) عدس پخته را به عنوان مرهم برای زخم نیز می توان بکار برد .

عدس با تمام مزایایی که دارد نباید زیاد مصرف شود و در خوردن آن اسراف گردد ، زیرا اولا دیر هضم است و تولید نفخ می کند ، ثانیا قابض است و جریان خون را در رگ ها آهسته می کند .

البته می توان برای جلوگیری از این عوارض عدس را با روغن کنجد و یا روغن بادام و با سرکه خورد .

ضمنا عدس بعلت داشتن میکرو پروتئین ، برای افرادی که ناراحتی کلیه ، مخصوصا تقویت کلیه دارند زیان بخش است .