نام علمی : Solanum Melongena

این گیاه که به عربی بادنجان نامیده می شود ، گیاهی است یک ساله و دارای ساقه نسبتا ضخیم و پوشیده از کرک ، ارتفاع ساقه آن تا ۷۰ سانتیمتر می رسد ، برگ های آن بیضی شکل با نوک باریک و گل های آن بنفش رنگ است ، میوه این گیاه دراز و باریک و یا گرد ، به رنگ های بنفش ، سیاه ، زرد و سفید دیده می شود .

بادمجان متعلق به خانواده سیب زمینی است ، از زمان های بسیار قدیم در هند کشت می شده است و از آنجا به نقاط دیگر جهان راه یافته است ، چین از قرن نهم هجری شروع به کشت و زرع آن کرد ، تجار انگلیسی این گیاه را در قرن هفدهم میلادی از گینه وارد انگلستان کردند و آنرا بنام کدوی گینه ای می نامیدند .

بادمجان در تمام مدت سال وجود دارد و در آمریکا ، ایالات فلوریدا ، تگزاس ، لویزیانا و نیوجرسی بیشتر محصول بادمجان آمریکا را کشت می کنند .

همانطور که در جدول زیر دیده می شود ، بادمجان دارای ویتامین های A ، B ، C و مواد معدنی زیادی است .

در صد گرم بادمجان مواد زیر موجود است :

انرژی - ۳۰ کالری

آب - ۹۲ گرم

پروتئین - ۱/۳ گرم

چربی - ۰/۲ گرم

نشاسته - ۴/۶ گرم

کلسیم - ۱۲ میلی گرم

فسفر - ۱۵ میلی گرم

گوگرد - ۱۵ میلی گرم

منیزیم - ۱۲میلی گرم

پتاسیم - ۲۲۰میلی گرم

آهن - ۰/۷ میلی گرم

سدیم - ۳ میلی گرم

منگنز - ۰/۲ میلی گرم

روی - ۰/۳ میلی گرم

مس - ۰/۱ میلی گرم

ید - ۰/۰۰۲ میلی گرم

بتاکاروتن - ۰/۰۵ واحد بین المللی

ویتامین ب ۱ - ۰/۰۵ میلی گرم

ویتامین ب ۲ - ۰/۰۵ میلی گرم

ویتامین ب ۳ - ۰/۷ میلی گرم

ویتامین ث - ۵ میلی گرم

از نظر طب قدیم ، بادمجان گرم و خیلی خشک است ، بادمجان بر خلاف آنچه که عوام اعتقاد دارند که بی بو و خاصیت است ، دارای خواص زیادی است ، مهمترین خاصیت آن کم کالری بودن آن است که غذای بسیار خوبی برای کسانی است که می خواهند وزن کم کنند ، زیرا دارای ویتامین و مواد معدنی نیز می باشد .

۱) بادمجان را حتما باید به حالت کاملا رسیده مصرف کرد ، زیرا خام آن طعم تلخ دارد و در آنهائی که آسم و برونشیت دارند باعث تحریک این بیماری ها می شود.

۲) بادمجان اثر نرم کننده و مدر دارد .

۳) بادمجان به علت دارا بودن آهن ، در رفع کم خونی داروی موثری است .

۴) بادمجان را می توان برای از بین بردن ورم و التهاب ، بر روی عضو ملتهب گذاشت .

۵) دانه بادمجان ایجاد یبوست می کند .

۶) ریشه بادمجان و شاخه های خشک شده و برگ های آن اثر بند آورنده خون را داراست و قابض بوده و می توان در آن برای درمان احتلام بانه و انواع خونریزی ها استفاده کرد.

۷) بادمجان پادزهر خوبی برای مسمومیت های حاصل از خوردن قارچ سمی است .

۸) خوردن بادمجان گرفتگی رگ ها را باز می کند و شخص را از خطر سکته قلبی محفوظ می دارد .

۹) بادمجان برطرف کننده یبوست است .

۱۰) برگ ها و پوست سیاه بادمجان را اگر بجوشانند ، این جوشانده درمان اسهال خونی است .

۱۱) جوشانده ریشه بادمجان درمان بیماری آسم است.

۱۲) بادمجان مقوی معده است .

۱۳) آب زرد رنگی که در موقع نمک زدن و گذاشتن بادمجان از آن خارج می شود برای خشک کردن عرق دست و پا بهترین دارو است و اشخاصی که دست و پایشان مرتب عرق می کند باید دست و پای خود را با آن چند بار در روز بشویند تا از شر این مرض آسوده شوند.

۱۴) اگر بادمجان را بسوزانند و خاکستر آن را با سرکه خمیر کنند و به زگیل بمالند زگیل کنده خواهد شد .

۱۵) از بادمجان می توان به عنوان مسکن برای تسکین درد استخوان شکسته و ضرب خورده استفاده کرد ، بدین طریق که باید بادمجان را در فر بگذارید که نیم پز شود و سپس آب آنرا با فشار بگیرید و بعد به مقدار نصف این مقدار آب به آن شکر قهوه ای اضافه کنید ، آن را هم بزنید و بنوشید .

۱۶) با تحقیقاتی که جدیدا روی موش های آزمایشگاهی انجام شده ، نتیجه گرفته اند که بادمجان دارای یک ماده ضد تشنج است که در درمان بیماری صرع اثر بسیار خوبی دارد ، بنابراین اشخاصی که تشنج دارند و یا مبتلا به این بیماری می باشند بهتر است که از بادمجان استفاده کنند.

بادمجان دارای آلکالوئیدی بنام سولانین Solanine می باشد که ممکن است در معده های ضعیف ایجاد آلرژی و مسمومیت کند ، بنابراین برای طبخ بادمجان باید ابتدا این ماده را از بادمجان خارج کرد و بهترین طرز پخت آن است که خانم های ایرانی درست می کنند ، یعنی بادمجان را باید پوست کند و سپس ورقه ورقه نمود و لابلای آنرا نمک پاشید تا آب آن که زرد رنگ و محتوی سولانین است خارج شود ، سپس آنرا فشار داده و پخت .

البته بهترین طریقه پخت بادمجان آب پز کردن و یا پختن در فر است ، زیرا سرخ شده آن سنگین شده و برای معده های ضعیف مناسب نیست .

بادمجان با همه خواصی که گفته شد ، نباید مورد استفاده اشخاصی که بواسیر و یا درد چشم دارند قرار گیرد ، زیرا بیماری آنها را تشدید می کند .

اینگونه اشخاص اگر می خواهند بادمجان بخورند ، بهتر است آن را با گوشت و روغن و یا سرکه بپزند و بخورند .